1. ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ในปริมาณที่พอเหมาะ
ก่อนที่น้องหมาไซบีเรียน ฮัสกี้จะมาเป็นน้องหมาตัวป่วนประจำบ้าน พวกเขาเป็นน้องหมาลากเลื่อนมาก่อน สามารถวิ่งบนธารน้ำแข็ง ทางหิมะได้หลายๆ กิโล เป็นระยะเวลานาน แสดงว่าพวกเขามีพลังงานมากมายที่จะต้องใช้เผาผลาญในแต่ละวัน การพาไปออกกำลังกายจึงถือเป็นกิจวัตรหนึ่งที่จำเป็นสำหรับพวกเขามากๆ ซึ่งการพาเดินเหยาะ 10 – 15 นาทีไม่สามารถช่วยให้พลังงานของพวกเขาลดลงไปเลยแม้แต่น้อย (ไซบีเรียนมีการเผาผลาญพลังงานที่ช้ามาก) ดังนั้นการออกกำลังกายโดยการพาวิ่งประมาณ 500 เมตร ถึง 1 กิโลเมตร ประมาณ 30 นาทีต่อวัน เช้ากับเย็น หรือพาออกไปทำกิจกรรม วิ่งเล่น คาบจานร่อนสัก 1 ชั่วโมง ถึงจะเพียงพอสำหรับพวกเขาให้โชว์พลังเสียงน้อยลงได้
2. ฝึกให้อยู่ในระเบียบวินัยอย่างเคร่งครัด
ถึงน้องหมาไซบีเรียนจะขึ้นชื่อว่าเป็นน้องหมาที่ดื้อขนาดไหน แต่ถ้าใครฝึกเขาได้ก็จะแปลงกายเป็นน้องหมาฉลาดแฝงอารมณ์ขัน ซึ่งการที่จะฝึกพวกเขาได้ก่อนอื่นเจ้าของจะต้องมีความสุขุม มั่นคงทางอารมณ์ ไม่ใช้ความรุนแรงในการฝึก และมีความทดทนต่อความดื้อของพวกเขาให้มากๆเพื่อที่พวกเขาจะมองว่าเราเป็นจ่าฝูงที่พร้อมจะคุ้มครองป้องกัน รู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ด้วย และให้ความเคารพนับถือ ถ้าสามารถเอาชนะใจเขาได้ การฝึกก็ไม่ใช่เรื่องยากนอกจากนี้ความมั่นคงของเรายังจะช่วยให้พวกเขารู้สึกอุ่นใจแม้ยามที่เราไม่อยู่บ้าน ความรู้สึกปลอดภัย และไว้ใจจึงจำเป็นต่อพวกเขามากๆ โดยสาเหตุที่ต้องฝึกน้องหมาไซบีเรียนให้เชื่อฟัง ก็เพราะจะได้สั่งให้พวกเขาหยุดเมื่อหอน ซึ่งโดยปกติแล้ว ถ้าเขาเชื่อฟังใคร บอกให้หยุดหอน เขาก็หยุดค่ะ...แต่ก็ต้องกลับไปที่“ทำให้เชื่อใจเรา” ก่อนนั่นเองค่ะ ไม่ควรทำโทษหรือใช้ความรุนแรงกับพวกเขานะคะ ยิ่งตี ดุด่า เขายิ่งวิตกกังวล และหอนไม่แบบยั้งไม่อยู่เลยทีนี้
ในกรณีน้องหมาไซบีเรียนยังเด็กอยู่ สอนไม่ค่อยรู้เรื่อง ในตอนกลางคืนอาจจะใช้วิธีให้อยู่ในคอก หรือ กรง ในห้องที่เขารู้สึกปลอดภัย จากนั้นหาเสื้อผ้า หรือ ผ้าห่ม ของเราเอาไปไว้ในกรงให้เขารู้สึกอุ่นใจว่ามีเราอยู่ใกล้ๆ ค่ะ ถ้าเขายังจะร้องหรือหอนอีกอีกก็ให้ลูบกรงเบาๆ เพื่อให้เขารู้ว่าเรายังอยู่ในห้อง พอเขาเริ่มหลับค่อยออกไป ทำเช่นนี้ไปสักพักเขาก็จะรู้สึกปลอดภัยที่อยู่ในห้องนั้นได้
3. แสดงให้เขารู้ว่าเรารัก
ไซบีเรียนบางตัวแสบจัด ที่บ้านจึงปล่อยเกาะ ไม่ให้ความสนใจ ปล่อยให้อยู่นอกบ้าน รู้สึกหงุดหงิดรำคาญไม่อยากยุ่งด้วย ร้ายแรงขึ้นมาหน่อยก็ทำร้ายร่างกายพวกเขาเมื่อมีพฤติกรรมไม่เหมาะสม ซึ่งการเพิกเฉยด้วยความไม่พอใจจะยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกถูกทอดทิ้ง ไม่มั่นคงทางอารมณ์ เรียกร้องความสนใจ และโศกเศร้า ดังนั้นการมอบความรักการเอาใจใส่ความรู้สึกของพวกเขาจึงเป็นสิ่งจำเป็นค่ะ ควรมีเวลาหยอกล้อเล่นกับพวกเขา เปิดให้มีพื้นที่ได้อยู่ร่วมกัน ให้นั่งตัก ให้นอนกอด ตบไหล่ ให้คำชม เพราะไม่ว่าพวกเขาจะต้องการกฏระบียบเข้มงวดขนาดไหน ความรัก การทนุถนอมก็ยังเป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันค่ะ ซึ่งการได้รับความรักที่เพียงพอจะช่วยให้พวกเขาไม่กระวนกระวาย รู้สึกมั่นคง ปลอดภัย และ อบใจอุ่น ส่งผลให้หอนน้อยลงได้ค่ะ
ในทางตรงกันข้ามถ้าน้องหมาไซบีเรียนได้รับความรักมากเกิดไป อะไรๆ ก็โอ๋ ก็จะทำให้พวกเขาเสพย์ติดการเรียกร้องความสนใจ เห็นตัวเองมีอำนาจเหนือกว่า หอนหนักกว่าเดิม ก็ควรหยุดให้ความสนใจแก่พวกเขา และเพิกเฉยแทน เพื่อให้เขารู้ว่าการกระทำดังกล่างไม่สามารถเป็นข้อต่อรองได้นะ เจ้าตัวแสบ!
4. มีของเล่นไว้แก้เหงาตลอดเวลา
เวลาที่เราไม่อยู่บ้าน พวกเขาจะรู้สึกหงุดหงิด วิตกกังวล กระวนกระวาย หอนโหยหวนด้วยความคิดถึง ลุกลามไปจนถึงกัดข้าวของเสียหาย หลายคนแก้ปัญหาด้วยการจัดโซนหรือหาคอกให้พวกเขาอยู่ แต่ลืมไปว่าควรจะมีอะไรให้น้องหมาไว้เล่นคลายเหงา ยามบุคคลที่รักไม่อยู่เคียงข้าง การมีของเล่นให้พวกเขากัดๆ ขบๆ หรือทำลายล้างได้ จะช่วยให้น้องหมาเครียด กระวนกระวายน้อยลง ปากไม่ว่าง มีอย่างอื่นให้สนใจ ซึ่งจะช่วยลดพฤติกรรมการหอนของน้องหมาได้ในระดับหนึ่ง
การเลี้ยงน้องหมาไซบีเรียนสักตัวจำเป็นต้องอาศัยความเข้าใจพฤติกรรมอินดี้ของพวกเขาให้มาก บางคนรักแค่รูปลักษณ์ แต่ไม่ยอมรับนิสัยหอนของพวกเขา บางคนตัดปัญหาการหอนด้วยการพาไปตัดเส้นเสียง ซึ่งถือว่าเป็นการทรมานสัตว์ และทำลายเอกลักษณ์ของพวกเขา ลองคิดดูสิว่าพวกเขามีอายุขัยเฉลี่ยถึง 12-15 ปี เราต้องทนฟังเขาหอนไปนานขนาดไหน ทางที่ดีควรศึกษาพฤติกรรมของพวกเขาก่อน แต่หากเลี้ยงแล้ว ก็ต้องหาเวลาฝึก จัดการกับพฤติกรรมไม่น่ารักของพวกเขา ให้เป็นที่เด็กดีผู้น่ารักของเราไปนานๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น